شورای شهر عامل ویرانی شهر زاهدان است یا شهردار ؟
شورای شهر عامل ویرانی شهر زاهدان است یا شهردار ؟
مردم هنگام مواجهه با نابسامانی های شهری به شهردار زاهدان ناسزا می گویند غافل از آنکه بیش از شهردار، اعضای شورای اسلامی شهر زاهدان مسوول نابسامانی های شهری هستند. مردم به اعضای شورا رای داده اند و آنها شهردار را انتخاب کرده اند. اینکه اعضای شورای شهر به دلیل اینکه اختیار خود را به اعضای شورای راهبردی مسجد مکی داده اند و هر گونه اختیاری را از خود سلب کرده اند یک موضوع است و اینکه قانون به آنها حق نظارت، طرح سوال و استیضاح شهردار را داده است موضوعی دیگر است.

اعضای شورای شهر به دلیل اینکه از طریق لیست مسجد مکی و با حمایت شورای راهبردی مسجد به شورا راه یافته و در غیر این‌صورت به این کرسی ها نمی رسیدند،  خود را مدیون مسجد مکی می دانند و نمی خواهند بر خلاف میل آن‌ها از حق نظارتی خود بهره برند.

مادامی که مردم زاهدان با هدف رای دادن به قومیت ، مذهب و جناح وابسته به خود، پای صندوق های رای می روند،  اوضاع شهر به همین منوال ادامه می یابد و تغییری حاصل نخواهد شد. تجربه ادوار گذشته نشان داده اعضای شورای شهر وابسته به مسجد مکی از خود اختیاری ندارند و گوش به فرمان شورای راهبردی مسجد مکی هستند. البته اگر گروه رقیب مسجد مکی هم اکثریت شورا را به دست می آورد چندان تفاوتی نمی‌کرد بی تردید گوش به فرمان رهبران ائتلاف خود بودند همانطور که اکنون تنها عضو وابسته به آن‌ها از خود اختیاری ندارد و استخدام خانواده و آشنایان را بر منافع مردم ارجحیت داده است. اگر هر شهری دیگری بحران مدیریت شهری زاهدان را داشت تاکنون صد باره شهردار به صحن علنی شورا فراخوانده می‌شد، اما در زاهدان اعضای شورا، نظاره گر بودن را برگزیده اند تا مدت کرسی نشینی آن‌ها بر شورا به دور از حاشیه سازی و چالش به پایان رسد. وقتی برخی اعضای شورا از طرق شهردار اقوام خود را جذب شهرداری کرده و آشنایان را بر کرسی ها نشانده اند، سکوت شان در مقابل ناکارآمدی مدیریت شهری، امری دوز از ذهن نیست. تمام توانایی شهردار زاهدان همین است که شاهد بوده ایم. وعده های بر زمین مانده و ناتوانی در تامین حقوق کارکنان خود و این اواخر اولتیماتوم دادستانی برای انجام وظایف روزمره خود حتی جمع آوری زباله … .

حال این اعضای شورا هستند که با سکوت و اطاعت از جریان حامی خود، به کرسی نشینی وی تداوم بخشند یا درصدد چاره اندیشی برآمده و برای برون رفت از بحران تمهیدی بیندیشند.