حال لازم است برای تحقق این امر صاحبنظران و اهالی رسانه هم به میدان آمده و با واکاوی و آسیب شناسی ساختارهای معیوب اداری و علل عقب ماندگی ها، استاندار را یاری رسانند. بی شک بسیاری از استانداران با هدف توسعه استان بر این کرسی تکیه زده اند و همواره در روزهای آغازین کار بر ابعاد مختلف توسعه تاکید می کردند تا اینکه پس از مدتی با وقوف بر میزان ناکارآمدی ها از حل آن ناامید می شدند. حسن انتخاب جناب منصور بیجار در اینست که سال ها در کرسی های مختلف مدیریتی استان نشسته و با علل بسیاری از ناکارآمدی ها آشناست. مهمترین دلیل عقب ماندگیهای استان، انتصاب مدیران ضعیف و بی برنامه ست. مدیرانی که از سایر دستگاه ها به ادارات تخصصی آمده و با سواد در حد نوشتن و خواندن، کارشناسان کاربلد را امر و نهی می کنند. برای رسیدن توسعه همه جانبه میبایست انتصاب مدیران از روی تخصص و شایستگی انجام شود. اگر مدیران فعلی توان ارائه برنامه و حل مشکلات را داشتند که در دولت قبل، حلشان می کردند. سال هاست افرادی به دلیل وابستگی به خانواده ها، جریان ها و ارگان های قدرتمند بر کرسی ها تکیه زده و بدون اینکه اقدامی شایسته انجام دهند یا پاسخگوی حوزه اختیارات خود باشند، یک کرسی را اشغال کرده اند.
در ادوار گذشته هر ستاد یا شورایی برای حل بحران ها تشکیل شده، در دستان مدیران ناکارآمد خود تبدیل به بحران شده است. اگر این سخن منصور بیجار بر اساس رفع تکلیف و خالی نبودن عریضه ست که هیچ، اما اگر قصد تحقق آنرا دارد بدون تغییر مدیران و حضور افراد صاحبنظر در ستاد وعده شده، ره به جایی نخواهد برد و بر مشکلات استان خواهد افزود. به اندازه کافی شوراها و ستادهای دست و پاگیر وجود دارد که به جای سرعت بخشیدن به توسعه، گلوی آنرا می فشارد و برای یک عده چهرههای به حاشیه رفته، امکان کرسی نشینی مجدد فراهم می کند.
سلطان علی عابدی
