اگر برای طرح اجرای نیمه کاره نیم لوله در سیستان، مدیریت آبی استان مواخذه می شد، شاید امروز کمبود آب تا بدین حد بحرانی نبود. اگر طرح لوله گذاری ۴۶ هزار هکتاری، رها سازی آب برای تست لوله ها و تشویق مردم به کشاورزی و رهاسازی یک مرحله ای آب و کانال حفاری شده در دل تالاب هامون سابوری متهمانی می داشت، امروز شاید تا بدین اندازه نگران کمبود آب شرب نبودیم.
در خبرها آمده در حرمک به دلیل مشکلات فنی امکان آب رسانی به برخی مناطق که در واقع شامل نیمی از محلات شهر می شود، امکانپذیر نیست و مردم آب ذخیره کنند. مگر مردم چه میزان آب می توانند ذخیره؟ مگر هر شهروند چه تعداد ظرف در خانه اش دارد؟ اصلا چه ضرورتی وجود دارد تا تعداد زیادی مخزن در خانه ها باشد؟
این اتفاق در حالی رخ داده که قبل از آن در سیستان به دلیل فرسودگی سیستم آب رسانی تعدادی روستا دچار افت فشار و قطعی آب شرب شده اند. اگر این روال ادامه یابد و مدیریت آبی استان همچنان در به روز کردن تجهیزات و توان تعمیر قسمت آسیب دیده خود ناکارآمد باشد، تکلیف چندین میلیون نفر ساکنان استان چه خواهد شد؟
رضا
تاریخ : ۱۶ - تیر - ۱۴۰۲مسئولان مربوطه در این چند سال باید بازخواست شوند