ماجرای طرح رزاق یا فروش سوخت مازاد بر نیاز جایگاه ها یا هر اسمی دیگری که بر آن گذاشته اند، تکرار قصه های تلخ گذشته است. بودجه ها و برنامه هایی که برای سیستان تعریف می شود، اما کمکی به تسهیل زندگی و رفاه ساکنانش نکرده و به رنجی بزرگتر بدل می شود.

عضو شورای شهر زابل گفت: رئیس سازمان همیاری شهرداری های استان در خصوص میزان سود حاصل از طرح رزاق برای سازمان همیاری ها و نحوه هزینه کرد آن را شفاف کند. قانون می گوید که سازمان همیاری برای شهرداری ها هزینه کند، شهرداری های منطقه سیستان از سود عایدی طرح رزاق چقدر بودجه و خدمات دریافت کردند؟ در نماز جمعه یا فرمانداری یا در جلسه با خبرنگاران درآمد، هزینه و کمک به شهرداری ها را شفاف سازی کنند.

طبق آمار سایت های بین المللی، تابستان امسال زابل بارها یکی از گرمترین شهرهای ایران و در مواردی گرمترین شهر جهان معرفی شد. ثبت دمای روزانه ۵۰ درجه سانتیگراد و دمای شبانه حدود ۴۰ درجه سانتیگراد به عنوان یک عدد شاید قابل ذکر باشد. اما در عمل غیر قابل تحمل است.

مردم سیستان در تجمع اخیر مطالبه حقابه رودخانه هیرمند در شهرستان زابل با سر دادن شعارهایی که عدم رضايت از عملکرد و ناکارامدی نمايندگان سیستان را هدف قرار داده بود خواهان استعفای آن‌ها شدند.

"رییس سازمان محیط زیست کشور عنوان کرده با وجودی که حاکمان افغانستان از قبول داشتن معاهده رهاسازی آب هریرود حرف می زنند اما در عمل به جای ۸۵۰ میلیون لیتر فقط ۱۵ میلیون لیتر آب رها شده است." در حالی که هریرود نیست و هیرمند است، میلیون لیتر نیست، میلیون مترمکعب است، 850 نیست و 820 است!!!

امام جمعه شهرستان نیمروز گفت: وی تصریح کرد: ما به نمایندگان رای دادیم که هر کجا دست ما به مسئولان ارشد نرسد، دست نمایندگان برسد و برای سیستان اقدام عاجل کنند، از این فرصت‌هایی که مردم به شما دادند و معلوم نیست دیگه تکرار شود، استفاده کنید، هیئت دولت و سران قوا را صرفا برای رسیدگی به اوضاع بحرانی سیستان و برای عزل تعدادی مدیران ناکارآمد به سیستان دعوت کنید، اگر تعدادی از مدیران ناکارآمد عزل شوند، اگر به ترک فعل ها وسوء مدیریت ها رسیدگی شود، مشخص می‌شود که اعتبارات قابل توجهی را به سیستان تخصیص داده، اما عدم نظارت وسوء مدیریت ها این هزینه‌ها را نابود کرده است.

مرداد و شهریور سال ۱۴۰۱ با حضور وزیر کشور در منطقه سیستان، اجرای طرح رزاق جدی شد و برای کاهش تبعات خشکسالی سیستان حاصل از سدسازی های افغانستان، مقرر شد تا به مرزنشینان سیستان که بیش از پنج سال در منطقه سکونت داشته و درآمدی ندارند از عایدی سوخت منتفع شوند، اما با گذشت حدود ۱۰ ماه از آغاز طرح، سود حاصله به حساب مشمولان طرح واریز نشده و شاهد آن هستیم که سود عاید از این طرح در قالب تسهیلات برای اشتغال زایی در اختیار قرارگاه غدیر و سایر موسسات قرار گرفته است.

نه مدیران ارشد استانی، نه نمایندگان مجلس و نه دستگاه دیپلماسی کشور از عمق فاجعه انسانی که در سیستان اتفاق افتاده اطلاعی ندارد که اگر می داشتند؛ بی تردید میبایست به میل خود، نام مجلس و دولت انقلابی را از مجلس یازدهم حذف می کردند.

طرح رزاق که دیگر نامش هم طرح رزاق نیست و به طرح فروش سوخت مازاد بر نیاز حوزه شمال استان تغییر نام داده، یک نمونه بارز از سازش دولت و نمایندگان حوزه سیستان است. اگر چه توقع می رفت سایر نمایندگان استان در قبال این موضوع سکوت نکنند و از حق مردم سیستان و وعده هایی که به آن‌ها داده شده، دادخواهی کنند.

آن چه افغانستان با سیستان کرده است به مثابه یک جنایت جنگی ست. انسان ها کاشانه خود را رها کرده و به امید زنده ماندن به سایر مناطق مهاجرت می کنند. بیمارستان پر شده از بیماران تنفسی. اگر هم این وسط کشته ای داده شده(که حتما داده شده) به دلیل عدم آمار گیری ما از آن بی اطلاع هستیم.