شرایط منطقه سیستان را همگان شاهد هستند و اطلاعات کافی نیز در خصوص آن دارند، بدعهدی افغانستان با برتخت نشستن طالبان کامل تر شده و فعالان اجتماعی منطقه معتقدند این چرخه بزودی تکمیل می شود و آبی وارد سیستان نخواهد شد.

با سیاست های آبی افغانستان و ناتوانی دولتمردان ایران در گرفتن حقابه، در آینده‌ای نزدیک شاهد مهاجرت غیر قابل مهار سیستانی ها خواهیم بود. در جریان قطع آب هیرمند و ضعف مدیران آبی استانی و کشوری، حدود 60 هزار بهره بردار که با محصولات کشاورزی و دامی امرار معاش می کردند با بحران شغل و تامین حداقل های زندگی مواجه شدند. بر اساس مشاهدات شخصی و تهیه گزارش به ویژه در نقاط مرزی سیستان خطر مهاجرت و خالی شدن این نقاط محتمل است.

رئیس دانشگاه زابل گفت: پیامدهای زیست محیطی احداث سد بخش آباد به عنوان یک مطالعه منبع را به گروه‌های آموزشی مربوطه منتقل می کنم.

آیندگان اگر بدانند در دوره ای از تاریخ، مردمانی بوده اند که کسانی را به نمایندگی از خود به خانه ای به نام ملت می فرستادند تا صدای آن ها باشد، اما برای دیدنش از هزار توی تحقیر می‌گذشتند، قهقهه خواهند زد. اگر بدانند با رای خود، رییس دولتی را انتخاب می کردند که نمایندگانش در استان ها بر آن‌ها فخر می فروشند ریسه خواهند رفت. دیگر چه کرده ایم که مستحق خنده آیندگان باشیم؟

دستگاه دیپلماسی ایران برای مقابله با سدسازی‌های افغانستان و رویکردهای هیدروپلیتیکی این کشور ابزارهای متعدد اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، امنیتی و حقوقی در اختیار دارد که به دلیل عدم تعریف درست استراتژی افغانستان و ضعف دفتر رودخانه‌های مرزی طی بیش از یک دهه اخیر، علی رغم ابزارهای فوق؛ سدهای افغانستان یکی پس از دیگری به بهره‌برداری می‌رسند و دستگاه دیپلماسی صرفا نظاره گر است و به یک یادداشت اعتراضی و سخنرانی سخنگوی وزارت امور خارجه بسنده کرده است.

عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس گفت: سیاست خارجی دولت چهاردهم در قبال افغانستان تغییر خواهد کرد؛ چندی قبل با تعدادی از اعضای کمیسیون جلسه خوبی پیش از سفر به نیویورک با رئیس‌جمهور داشتیم، در این جلسه مباحث پیرامون ساماندهی به اتباع خارحی، مسائل افغانستان، نمایندگی ویژه در این کشور و عدم تمکین هیات حاکمه افغانستان در زمینه حقابه ایران از رودخانه هیرمند مطرح شد.

پژوهشگر دیپلماسی آب مطرح کرد: در خصوص سدسازی‌های افغانستان مداخلات خارجی و کشورهای منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای مثل ‌کشورهای عربی و ترکیه در میان است و می‌خواهند با ایران تسویه‌حساب زیست‌محیطی کنند. با توجه به ‌مسئله ریزگرد و مخالفتی که ما با ‌پروژه گاپ در ترکیه داریم، می‌خواهند امتیاز بگیرند یا بحث‌هایی که در ‌غرب کشور آب‌ها را کنترل می‌کنیم، چه‌بسا ‌کشورهای دیگر هم چنین ایده‌ای داشته باشند که از طریق ‌افغانستان یا طالبان به ما فشار بیاورند.

روز گذشته اجلاس بین‌المللی مقابله با توفان‌های ماسه و گرد و غبار در ایران برگزار شد، اما به رغم تاثیرات منفی سدسازی‌های افغانستان بر روی توفان‌های گردوغبار در حوزه شرق، جنوبشرق و شمال شرق ایران، کشور پاکستان و ترکمنستان، در این زمینه مسئله ای مطرح نشده و از طرفی افغانستان نماینده ای در این اجلاس ندارد.

اظهارات عیسی بزرگ زاده، مدیرکل دفتر برنامه ریزی کلان منابع آب و تلفیق بودجه شرکت مدیریت منابع آب ایران در برنامه تلویزیونی مبنی بر این که "در سیستان و بلوچستان آب قطع نیست و اطلاعات در این زمینه اشتباه است، در سیستان بحران آب وجود ندارد، بیم بحران آب وجود دارد و تامین آب در این استان نسبت به سال گذشته بهتر انجام می شود" نشان از بی اطلاعی وی از مسائل آب سیستان و بلوچستان دارد.

فرارسيدن ۱۷ مرداد، ناخودآگاه ما را به یاد جنایت ددمنشانه ۲۵ سال قبل طالبان می اندازد، پس از اِشغال ولسوالی مزار شریف و به طبع آن تعرض به کنسولگری ایران توسط گروه تروریستی طالبان که منجر به شهادت شهید ناصر ریگی، هفت دیپلمات و محمود صارمی مسوول وقت خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) در مزار شریف شد، پس از آن، اخبار کشتار وسیع مردم مزار شریف، واکنش انسان های آزاده را برانگیخت. این واقعه، زمزمه های آغاز جنگ میان ایران و گروه تروریستی که به اماکن دیپلماتیک ایران تعرض کرده بودند را تقویت کرد.