روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: طالبان از دولت جمهوري اسلامي ايران امتيازات زيادي گرفت در حالي که به هيچيک از حقوق قانوني مردم ايران تن نداد حتي با غصب حقابه ايران از هيرمند و هريرود ظلم بزرگي به مردم شرق کشورمان کرد.

يک ضربه ديگر هم در سکوت مطلق مسئولين کشور و رسانه ملي به حياتي‌ترين بخش زندگي اجتماعي مردم شرق کشورمان از ناحيه حکومت خودخوانده طالبان وارد شد. با افتتاح سد «پاشدان» در ولايت هرات که با مسدود کردن مسير رودخانه هريرود صورت گرفت، مهم‌ترين منبع آب شرب مشهد خشک شد. با مسدود شدن و انحراف مسير هريرود به طرف سد پاشدان، سد دوستي در پائين‌دست اين رودخانه تقريباً خشک و سهميه آبي که هميشه از هريرود به مشهد مي‌رسيد قطع شد.

نماینده ولی فقیه در سیستان و بلوچستان گفت: احساس می‌کنم که برخی از مسئولان سیاسی و امنیتی کشور، حاکمان افغانستان را نشناختند و ساده لوحانه، خوش‌بین هستند، بازی می‌خورند و از همه ابزارها برای احقاق حق استفاده نمی‌شود. اگر مخاطب خود را بشناسیم، می‌توانیم درست عمل کنیم.

زمستان بود. از آن‌ها که استخوان‌های آدم هم یخ می‌زند. من مزارشریف بودم، در اتاق خودم، در کنسولگری ایران. باید زمستان‌های مزار را تجربه کرده باشید تا حرفم را بفهمید. گمانم دی‌ماه ۱۳۷۶ بود. از فرودگاه خبر آمد یک پرواز از مشهد نشسته است.یک راننده با نماینده‌ی کنسولگری فوری رفت فرودگاه. پروازها فقط نظامی بودند.

در کوتاه‌مدت و میان‌مدت، چشم‌اندازِ روشنی، برای حل و فصل چالش‌های آبی میان دو کشور وجود ندارد. اما در بلند‌مدت، پاکستان می‌تواند از برخی ظرفیت‌های خود برای تغییر این شرایط استفاده کند. انحراف رودخانۀ چترال، اِعمال فشار بر حاکمیت افغانستان از طریق حوزه‌های دیگر و شاید از همۀ اینها مهمتر، انجام برخی اقدام‌های هماهنگ با دیگر همسایگان افغانستان برای اِعمال فشار به کابل برای حرکت در چهارچوب توافق‌ها و تعهدهای چند جانبه و بین‌المللی، همگی می‌تواند بخشی از این راهکارها تلقی شود. در این مورد اخیر، نوع نگرش افغانستان به حقوق همسایگان در آبریزهای مشترک و فرامرزی، از قابلیت بحران‌زایی شدیدی برخوردار است، کما اینکه تنش‌های اخیرِ حاکمیت طالبان با پاکستان، ایران، ازبکستان و ترکمنستان، گواهی بر همین مساله است.

امیر خان متقی سرپرست وزارت خارجه طالبان در پنلی در مجمع گفت وگوی تهران به موضوع حضور مهاجران افغانستانی در ایران اشاره کرد و گفت: ایران در طول ۴۰ سال گذشته به خاطر تحولات در افغانستان میزبان مهاجران افغانستانی بوده و ما این لطف ایران را فراموش نمی‌کنیم.

در نيمه دوم فروردين ‌ماه گذشته بود که خبري درباره تسخير دوباره پايگاه نظامي بگرام افغانستان توسط ارتش آمريکا با فرود هواپيماهاي نظامي در اين پايگاه منتشر شد. اين خبر را بلافاصله سخنگوي حکومت خودخوانده طالبان تکذيب کرد ولي اطلاعات موثق بعدي حکايت از صحت خبر داشتند و مشخص شد تکذيب حکومت خودخوانده مصلحتي بوده و پايه و اساس ندارد.

در پی سیلاب رودخانه هیرمند و سرریز سدهای «کجکی» و «ارغنداب» وزیر نیرو از برنامه‌ریزی برای سفر کمیساران آب ایران به افغانستان به‌منظور سنجش میزان آب رودخانه خبر می‌دهد. «عباس علی‌آبادی» به پیام‌ما می‌گوید بیش از پنج بار با طالبان برای برگزاری جلسه کمیساران مکاتبه کرده است. جلسه‌ای که بنا بر معاهده این‌بار باید به میزبانی ایران برگزار می‌شد، اما طرف افغانستانی می‌گوید مجوز سفر به ایران را ندارد.

روزنامه جمهوری اسلامی با اشاره به اظهار نظر سرکنسول ایران در هرات نوشت: اکنون سؤال اساسي اينست که مقامات دستوردهنده براي صدور اينهمه ويزا و فراهم ساختن تسهيلات براي افغاني‌ها جهت ورود به ايران چه کساني هستند؟ اين مقامات، براساس کدام سياست چنين دستوري را صادر کرده‌اند؟ در شرايطي مردم ايران با کمبودهاي شديد آب، برق، گاز و بعضي ديگر از مايحتاج زندگي مواجهند چه کسي به خود اجازه داده چنين سياست خائنانه‌اي را در دستور کار قرار دهد و به اين کمبودها دامن بزند؟

در روزگاری که خشکسالی چون زخمی کهنه بر پیکر سیستان نشسته است، اکنون آب‌های خروشان هیرمند از سد کجکی سرریز می‌شود؛ گویی طبیعت خود حکمی دیگر صادر کرده است. آن‌چه سال‌ها از سوی حاکمان افغانستان با بهانه‌ی کمبود آب انکار می‌شد، امروز در قامت سیلابی عظیم، حقیقت را فریاد می‌زند.