حقابه؛ مذاکره یا مداخله؟
هفته گذشته پس از ورود سیلاب رودخانه هیرمند به مرز سیستان، خبر اعزام هیاتی متشکل از منتفذان طایفهای و مذهبی بلوچ منطقه سیستان به ولایت نیمروز و برگزاری جلسهای میان این هیات و والی نیمروز در شبکههای اجتماعی منتشر شد.
باید مراقب بود که فضای استان، بیش از این به فضای نظامی، امنیتی و انسدادی تبدیل نشود
استاندار پیشین سیستان و بلوچستان گفت: حکومت نباید با مسائلی از این دست و ناامن سازی ها ساده برخورد کند و اجازه مانور قدرت، یکه تازی و ایجاد ناامنی زنجیره ای را به جریان های وابسته به سرویسهای خارجی دهد. البته باید مراقبت شود که فضای استان، بیش از این به فضای نظامی، امنیتی و انسدادی تبدیل نشود. چرا که ایجاد یک فضای امنیتی خواسته طراحان این نا امنی هاست. تجربه نشان داده نتیجه غلبه رویکرد امنیتی و نظامی، خداحافظی با توسعه پایدار استان است.
نقش مراکز پیدا و نهان در انتصابات؛ استاندار سیستان و بلوچستان با این مراکز قدرت چگونه رفتار خواهد کرد؟
سیستان و بلوچستان علیرغم تلاش های بسیار در ادوار و دولت های مختلف به توسعه نرسید و از قافله پیشرفت عقب ماند. با توجه به ظرفیت های گوناگون در بخشهای معادن، اراضی وسیع، مستعد طیف گسترده ای از محصولات کشاورزی، سرمایه های راکد مالی، نیروی جوان نیازمند اشتغال، وجود آثار ارزشمند تاریخی، وجود جاذبه های گردشگری، همسایگی با دو کشور با بازارهای وسیع و امکان اتصال به آسیای شرقی و مرز آبی که ما را به آب های آزاد وصل می کند و بسیاری از کشورهای اروپایی توسعه یافته آرزوی یکی از آنها را دارند، اما این استان نتوانسته از مواهب آن بهره برد.
فعال شدن رایزن ها برای کرسی اداره کل ورزش و جوانان
بار دیگر بحث تغییر یک مدیر داغ شد تا رایزنی ها برای بقای وی آغاز شود. طبق زمان تعیین شده از سوی استاندار برای تغییر یا ابقای مدیران، این بار نوبت به مدیریت ورزش و جوانان استان سیستان و بلوچستان رسید. تغییری که موافقان و مخالفان زیادی دارد. از آنجا که موضوع این یادداشت جانبداری از یک گروه خاص نیست صرفا به حواشی این تغییر می پردازم.































