در راه خاتمی
مسعود پزشکیان که سابقه وزارت بهداشت دولت سیدمحمدخاتمی را در کارنامهی خود دارد و تعدادی از دولتمردان حسن روحانی را نیز در امور ستادی و مشاورهای به کار گرفته است، از باب تعلق داشتن به اردوگاه اصلاحات مورد هجمه قرار میگیرد. سه بخش از صحبتهای پزشکیان مورد توجه قرار گرفت. این نامزد انتخابات در جایی از مناظره با بیان اینکه وضعیت سفره مردم در زمان آقای رئیسی روزبهروز بدتر شده است؛ گفت: من وزیر دولت آقای خاتمی بودهام، از نظر اقتصاد و شاخص و عدد و رقم نگاه کنید ببینید آنجا ثبات بیشتر بوده یا این حرفهایی که مطرح میشود؛ علت اینکه ما به اینجا رسیدیم این است که بیخود با هم دعوا میکنیم و خیال میکنیم که بهتر هستیم».
زاهدان ظرفیت چند صدایی دارد تا تک صدایی
زاهدان به عنوان مرکز اداری و سیاسی استان، متر و معیار قضاوت میزان تکثر آرا و میزبانی از انواع نحله های فکری در چهارچوب قوانین کشور است. عمر کوتاه این شهر نوبنیاد و نقش اقوام مختلف در شکل گیری این شهر، حکایت از تعدد نحله های فکری و نگرش های مختلف دارد. اینکه یک شهر ظرفیت پذیرش گرایش های مختلفی را در چهارچوب قوانین کشوری دارا باشد یک حسن است و در صورت شکل گیری جامعه مدنی تحت قیمومیت نگرش های متفاوت، چند صدایی بر جامعه حاکم میشود و رشد و توسعه همواره حاصل تقابل و رقابت های سیاسی سالم است.
تخریب به روش شب نامه نویسی
نامهربانی رسانه های زنجیره ای با سرمایه گذارها و مدیران مشخص الفکر، که به نظر می رسد پایگاه خبری و دیار عیار و مدیر مسوول آنرا هدف تخریب قرار داده اند باعث شد تا به چند نکته مهم اشاره کنم. اولا دیار عیار و مدیر مسوول و سردبیر آن هیچ فعالیت حزبی ندارند، اما با اصلاح طلبان دوستی دیرینه ای دارند، قبل از آنکه جریان اصلاح طلبی به صورت سیستماتیک به زاهدان برسد و سیاسیون استان نمایندگی احزاب شان را در استان به عهده گیرند. ما به همین میزان شاید هم بیشتر با اصولگراها دوستی داریم. دوستی ما با این دو طیف به دلیل همشهری بودن و فعالیت های اجتماعی است.
مولوی عبدالحمید پیرو کدام مکتب سیاسی است؟
اگر چه می دانم نوشتن در چنین شرایطی باعث خشم بسیاری ها خواهد شد اما موضوع مولوی عبدالحمید و مسجد مکی و نحله فکری سیاسی آنها همیشه برای من یک معما بوده است. قبل از پرداختن به این موضوع لازم است تاکید کنم توسعه استان سیستان و بلوچستان یک خواسته ی از سوی تمام مردم استان است. عقب ماندگی های تاریخی در بحث فرهنگ، صنعت، تجارت، زیرساخت ها، عدم برخورداری از نهادهای مدنی ووو نیاز به یک همت ملی را می طلبد که با نحوه فعلی انتصابات و اختصاص بودجه حالا حالا ها میسر نخواهد شد.































