حکومت طالبان براساس رویکرد هیدروپلیتیک خود، اقدام‌به روایت‌سازی جعلی کرده که افکار جهانی را با خود همراه کند تا به بهانه خشکسالی و ... حقابه رودخانه هیرمند را نپردازد، وزیر صنعت و تجارت طالبان در سیستان نیز در همین چارچوب سخن گفت، اما فاجعه بزرگتر اینجا بود که کانال رسمی استانداری سیستان و بلوچستان به نشانه‌ی تایید سخنان وزیر طالبان، ویدئو ادعای وی را منتشر کرد! تا ناخواسته در زمین هیدروپلیتیک افغانستان بازی بخورد.

بحران آب سیستان دیگر صرفاً یک معضل محلی نیست؛ این بحران به جنگ خاموش آبی تبدیل شده است که در آن طالبان با نقض معاهده ۱۳۵۱، حق آبه ایران از رودخانه هیرمند را قطع کرده و در عین حال با روایت‌سازی هوشمندانه، توانسته است خود را در جایگاه محق نشان دهد. اما آنچه در این معادله پیچیده بیش از همه به چشم می‌آید، ناکامی فاحش دستگاه‌های مسئول ایران در تولید روایت رقیب و انتقال واقعیت‌های تلخ سیستان به افکار عمومی جهانی است.

شعبه‌های بانک پارسیان در سیستان و بلوچستان بر خلاف ابلاغیه استانداری مبنی بر اعلام دورکاری در روزهای پنجشنبه برای مدیریت بهینه انرژی و رعایت اصل صرفه جویی، روز‌های پنجشنبه دایر است!

طرح ثبت‌نام تحصیلی برای فرزندان اتباع خارجی که مادر ایرانی دارند، در سیستان و بلوچستان وارد مرحله اجرا شده؛ اما بررسی میدانی و گزارش مسئولان نشان می‌دهد موانع اجرایی، پراکندگی جمعیتی و کاستی‌های سامانه‌ای سرعت و پوشش آن را محدود کرده است.

مهرماه ۱۴۰۲ استاندار وقت سیستان و بلوچستان درپی اعطای برخی از اختیارات رئیس‌جمهور و هیات وزیران به وی، طی نامه‌ای به فرماندهی انتظامی استان، تردد خودروهای پلاک منطقه آزاد چابهار در جغرافیای سیستان و بلوچستان را اجرایی کرد.

اسپیلت‌های استانداری سیستان و بلوچستان و کولر لندکروزهای حضرات تصمیم‌گیر، بر گرمای سوزان این روزهای استان غلبه کرده؛ به همین دلیل علی رغم تعطیلی بسیاری از استان‌های کشور، خبری از تعطیلی ادارات استان شنیده نمی‌شود.

اختلاف بر سر یک قطعه زمین در زابل که بنا بوده به مسجد تبدیل شود، اما در آن‌جا اسکلت خانه جوان بنا شده، نمونه‌ای بارز از تنش‌های عمیق‌تری است که جامعه ایران با آن مواجه است. این درگیری که در ظاهر محلی و اداری به نظر می‌رسد، لایه‌های پیچیده‌ای از تعارض میان نهادهای سنتی و مدنی، عدالت اجرایی و نگرانی از قطبی‌شدن اجتماعی را در خود نهان دارد.

فیلم «میرو» ساخته حسین ریگی، موردی قابل تأمل در بررسی نحوه تخصیص منابع مالی در سینمای ایران است. این اثر با پشتیبانی مالی قابل توجه از سوی بنیاد فارابی، بنیاد شهید و استانداری سیستان و بلوچستان به میزان حدود ۲۵ میلیارد تومان تولید شده است. آنچه این پروژه را به موضوعی قابل بحث تبدیل می‌کند، عدم تناسب میان سرمایه‌گذاری انجام شده و نتایج حاصل از آن است.

اگر چه همواره مدیریت نادرست منابع آب در وزارت نیرو وجود داشته، اما وجود مهندسین آگاه و نخبه مانع تصمیمات اشتباه و هزینه بردار می‌شده است. با آمدن احمدی نژاد و حاکم شدن قلدر مآبی بر سیستم اداری و حذف مهندسین نخبه و غالباً بازنشسنه شدن نسل مهندسین تحصیلکرده و آگاه به امور آبی، روند اضمحلال اداری در بدنه وزارت نیرو آغاز و تصمیمات اشتباه و غیر کارشناسی شده در جای جای ایران، خود را به نمایش گذاشت.

طرح بزرگترین آب‌شیرین‌کن فراساحلی جهان در منطقه دشتک سیستان به عنوان طرحی اشتباه که منجر به هدر رفت منابع مالی شد و در آینده صدمات جبران ناپذیری به منابع آب، خاک و محیط زیست منطقه وارد خواهد کرد، واکنش معاون شرکت آب و فاضلاب کشور را برانگیخت، اما در شبه جوابیه این مقام مسئول به تشریح اقدامات صورت گرفته پرداخته شد، اما ایرادات و چالش‌های اصلی طرح بی پاسخ ماند.