جمعه, ۱۰ بهمن , ۱۴۰۴
رویای خطرناک افراطیون افاغنه در ایران 09 مهر 1402
یادداشتی از محمدحسين بني‌اسدي

رویای خطرناک افراطیون افاغنه در ایران

طي دو سال و اندي که از بازنشستگي من مي‌گذرد توفيق اجباري حاصل شد که با کارگران افغاني در تهران و جنوب ايران امکان تماس و مراوده کاري پيدا کنم. اين رويداد، توجه من را به عمق حضور بي‌رويه و فعلا خاموش اين جماعت جلب کرد. امروزه کارگران افغاني از يک اتحاديه تعاوني نانوشته برخوردارند که انحصار تعيين نرخ کارگر و ساعت کار را در دست خود دارند. سخت‌کوشي اين کارگران و اطاعت پذيري ظاهري آنان از کارفرما و از سوي ‌ديگر تنبلي و تن‌پروري و دردسرزايي کارگران ايراني باعث شده که همه مردم، کارگر افغاني را بر کارگر ايراني ترجيح‌ دهند. ‌البته بگذريم‌که افغاني‌ها اولا براي ايجاد حاشيه امنيتي براي خود به صورت خانوادگي کار مي‌کنند و در وهله اول به کارگري مي‌پردازند سپس به پيمانکاري و دلالي و بعضا تجارت و... راه پيدا مي‌کنند.