نماینده سیستان در مجلس شورای اسلامی گفت: از میان ۳۸۰ هزار هکتار وسعت تالاب بین المللی هامون در منطقه سیستان حدود ۶۰ یا ۷۰ هزار هکتار نقاط بحرانی برآورد شده که باید ورود آب به تالاب هامون را غنیمت شمرده و پیش از شدت گرفتن بادهای موسوم به ۱۲۰ روزه، پخش آب و مرطوب سازی این مناطق با قید فوریت انجام شود.

اداره کل حفاظت محیط زیست سیستان و بلوچستان از آبگیری بخشی از تالاب هامون جازموریان محدوده این استان در پی بارندگی‌های اخیر خبر داد.

علیرغم انتقادات به احداث و نقمات حادث از کانال انتقال آب هامون سابوری به شمال ادیمی در سال گذشته، اکنون شاهد ورود آب به آن بوده و باید امیدوار بود تا این روند در سال های آتی نیز تداوم یابد که در فصل بادهای تابستان با تثبیت گرد و غبارهای ناشی از آن، محیط زیست قابل تحمل تری داشته باشیم. در حال حاضر آب در کانال جاری شده و امکانات پمپاژ به مخزن زهکش اراضی فراهم شده است، اما برای بهره برداری بهینه از این پروژه چند نکته را لازم است یادآور شد.

اکوسیستم سیستان و تالاب هامون بیش از دو دهه از خشکسالی، سوءمدیریت منابع آبی و خشکسالی تصنعی حاصل از سد سازی های کشور همسایه، دوست و برادر ( افغانستان) آسیب دیده و عدم وجود دیپلماسی فعال، نبود دغدغه دولتمردان، رویکردهای پیچیده و در هم تنیده هیدروپلیتیکی افغانستان و ضعف جامعه مدنی موجب شده که جامعه سیستان چنین رویکردی را به صورت ناخودآگاه بپذیرند.

هنوز چند روزی از آخرین هدایت شترهای گرسنه به خارج از تالاب بین المللی هامون از سوی یگان حفاظت اداره‌کل محیط زیست سیستان و بلوچستان نگذشته که سریال غم انگیز ورود گله شتر به این منطقه تکرار شد.

هجوم شترهای گرسنه به تالاب بین المللی هامون سبب شده آخرین باقی مانده‌های پوشش گیاهی این تالاب هم از بین برود که این امر نقش مهمی در فعال سازی کانون‌های گرد و غبار در منطقه سیستان دارد.

نهادهای نظارتی و نهادهای بالادستی مثل استانداری ها، وزارتخانه ها و سازمان‌های ملی در عملکرد دستگاه های اجرایی نقش موثری دارند و این نقش اگر به درستی ایفا شود می تواند از ترک فعل ها، حیف و میل بیت المال، اختلاس ها، عدم رعایت قانون، انفعال، ناکارآمدی و ... جلوگیری کند.

مرگ تالاب بین المللی هامون حدود دو دهه شرایط زیست محیطی نامطلوبی را بر اهالی سیستان تحمیل کرده که هر چه جلوتر می رویم، وضعیت اسفناک تر می شود.

فعالان محیط زیست می‌گویند یک خرس سیاه بلوچی که تحت مراقبت محیط زیست بود گم شده است، مدیرکل حفاظت محیط‌زیست سیستان‌وبلوچستان پاسخگو نیست. از خرداد پارسال تاکنون، پنج توله خرس سیاه آسیایی کشف شده‌، اما اخبار درباره آن‌ها به‌صورت قطره‌چکانی و با مخفی‌کاری فراوان منتشر می‌شود. معلوم نیست مقصد نهایی این توله‌ها کجا بوده است.

امام جمعه شهرستان نیمروز گفت: مگر ستاد مقابله با ریزگردها نداریم؟ مگر برای هر سازمانی وظیفه ای تعریف نشده؟ مگر محیط زیست ومنابع طبیعی مهمترین وظیفه آنها مراقبت از شرایط زیست محیطی مناسب، هوای پاک، طبیعت و منابع طبیعی خدادادی نیست؟ مگر آقایان این حال و روز مردم را نمی‌بینند؟ مگر اعتبارات ملی از بیت المال برای همین برنامه ها ندارند؟ چرا محیط زیست اجازه می‌دهد هرکسی به ذهنش ایده ای خطور کرد، فورا در تالاب اجراء کند، مثلا یک مدیری بیاید در دل تالاب با میلیارد ها تومان پول بیت المال دایک بزند، مدیر بعدی بیاید دایک را خراب کند، یکی بیاید کانال حفاری کند که آب می‌آید و بعد رها کند و هر کسی به گردن دیگری بیندازد ودودش به چشم مردم برود.