در دلِ سکوتِ کویر، جایی که زمین و آسمان در افقی بی‌انتها یکدیگر را لمس میکنند، دوربین تنها پلی است میان سکونِ شن‌ها و شورِ نگاهِ عکاس. عکاسی در کویر، روایتِ صبوری است، انتظار برای همان یک پرتوِ زرین که تپه‌های ماسه را به موجهایی از نور بدل میکند، یا نسیمی که چادری سپید را به رقصی آرام در میانِ نخلها وا میدارد.

احمدعلی درگی، عکاسِ سیستان و بلوچستانی، با چشمانی کویرزیسته و قلبی آشنا با ریتمِ بادهای صد و بیست روزه، این بار در کویر قاب‌هایی را شکار میکند که در آن، کویر نه یک جغرافیای خاموش، که موجودی زنده و سخنگوست. در آثار او، خار و خاشاکِ بیابان، پیکرههایی اساطیری میشوند. ردپای شتری بر شنزار، خطی خوشنویسانه بر بومِ طبیعت و سایه ی آدمی در غروبی سرخ‌فام، امضایی بر پایانِ یک روزِ طولانی.

لینک کوتاه :https://www.diyareayyar.ir/?p=21943

هامین فصل برداشت خرما در سیستان وبلوچستان

بادکَندهای سیستان

نشست فعالان فرهنگی، اجتماعی و سیاسی با نماینده ولی‌فقیه در سیستان و بلوچستان