اگر چه رابطه شهردار و شورای ششم رابطه دستوری نیست اما اعضای شورای شهر با امتیاز گرفتن از شهرداری و جذب اقوام در شهرداری حق نظارت بر عملکرد شهرداری را از خود سلب کرده اند.
رابطه شورا با شهرداری مثل رابطه مجلس و دولت است. همانطور نمایندگان مجلس با مداخله در کار دولت برای نزدیکان خود منصب مدیریتی می گیرند و از حق نظارتی خود می گذرند و دولتی ها نیز بدشان نمی آید نمایندگان با این امتیازها برایشان هاله ی امنیتی ایجاد کنند، اعضای شورای شهر نیز مانند نمایندگان مجلس، یا از امتیازها صرفنظر کنند و یا چشم بر حقایق ببندند و با شهرداری همراه شوند. گویا شورای ششم تصمیم گرفته از حق نظارتی خود بگذرد و برای رزومه سازی در برنامه های اجرایی نام شورا بر روی بنرها نوشته شود.
یکی از مهمترین مصوبات شورا برای سال ۱۴۰۱ تصویب ساخت و تجهیز پنج محله سرا در پنج منطقه شهرداری بود که در زمان تودیع و معارفه رییس شورا توسط مهندس حسن سپاهی(رییس سابق شورای ششم ) در دیار عیار هم اطلاع رسانی شد.
اکنون در شرف پایان یافتن دهه فجر هستیم و رسم است که مهمترین پروژه های ادارات در این ایام به بهره برداری برسد و تاکنون هیچ خبری از ساخت و تجهیز این محله سراها در دسترس نیست. دو محله سرایی که در سال های قبل ساخته شده هنوز در اختیار سازمان فرهنگی قرار نگرفته و از آنها استفاده های اداری می شود. قسمت اعظم فرهنگسرای وحدت هم در اختیار شهرداری منطقه چهار قرار گرفته و هنوز شایعه تصاحب کامل آن توسط شهرداری منطقه چهار تکذیب نشده است.
اهمیت هر دوره از شورا به میزان اجرایی شدن مصوبات آنهاست. وقتی مهمترین مصوبه فرهنگی شورا تاکنون اجرایی نشده و حتی خبری هم از کلنگ زنی آن در دسترس نیست و شهرداری هم پاسخگوی نشریات نیست چه قضاوتی باید انجام داد؟
در هر روی امیدواریم رابطه شورای ششم و شهردار به سرنوشت شورای پنجم دچار نشود.








