اولا پژوهشگاه سیستان هیچ مجوزی برای حفر گودال از وزارت نیرو و آب منطقه ای اخذ نکرده است و آب منطقه ای استان هم برای رفع تصرف بستر رودخانه توسط پژوهشگاه زابل هیچ اقدامی انجام نداده است. مدیر آب منطقه ای هم که انگار حوصله دردسر ندارد و از اساس تلفن جواب نمی دهد و خود را به دردسر نمی اندازد. با این وضعیت چگونه می خواهد منافع آبی سیستان را در وزارتخانه تامین کند جای سوال دارد. بی دلیل نیست که وضعیت آبی سیستان چنین دهشتناک است.
دوماً برداشت بی رویه آب زه از بستر رودخانه و یا هر جای دیگری باعث می شود خاک مقاومت خود را در مقابل فرسایش بادی از دست بدهد و با اندک وزش باد، در هوا معلق شود و به زندگی ساکنان منطقه وارد شود.
سوما اگر برداشت آب از بستر هیرمند و سایر انهار امری قانونی ست به همه مردم اجازه داده شود تا در بستر انهار چاه و گودال های وسیع حفاری کرده و نیاز آبی خود را تامین نمایند.
چهارما چرا این آب به جای استفاده اختصاصی پژوهشگاه زابل و آبیاری زمین هایش به چاه نیمه ها منتقل نمی شود تا طعم آب مصرفی مردم، اندکی قابل تحمل شود؟ این منصفانه نیست که مردم برای آب مصرفی خود هزینه بپردازند و پژوهشگاه زابل چون خود را قدرتمند و صاحب زمین های اطراف می داند، از پرداخت بهای آب خودداری کرده و به زندگی مردم سیستان هزینه تحمیل کند.
سلطانعلی عابدی
مطالب مرتبط:
عامل بحران آبی در سیستان؛ طالبان یا وزارت نیرو؟
لایروبی غیر اصولی فیدر یک معضل آتی چاه نیمه ها/ با تعدیل قرارداد ۵ ساله و افزایش ۲۵ درصد قرارداد، دستمزد پیمانکار به ۱۲۰میلیارد تومان هم خواهد رسید
ادامه تشنگی سیستان تضمین کننده تامین منافع شرکتهای بزرگ/ منافع مالی پیمانکاران منجر به سنگ اندازی در مسیر ورود آب هیرمند به سیستان می شود؟
ترجیح کمیسار آب هیرمند، اجرای طرح انتقال آب از دریای عمان است؟
شهنوا ی
تاریخ : ۱۶ - فروردین - ۱۴۰۲بعنوان شخصی که ۲۰ سال در بحث مطالعات آبهای سطحیروزیر زمینی کار کرده والان بازنشسته هستم چند نکته عرض میکنم که تامل بفرمایید مشکل حقابه سیستان آنطور که باید برای مردم سیستان توضیح داده نشده اجرای پروتکل ویا کمیساریا آب فی مابین ایران وافغانستان طرفین را ملزم به رعایت آن میکند در پروتکل آمده در تراز نرمال سطح آب در سد کجکی دولت افغانستان ملزم به رها سازی آب به میزان ۲۳ متر مکعب در ثانیه در بستر پایین دست سد فوق وبند کمال خان می نماید اما ایران متعهد گردیده که تجار وصنعتگران افغانی بتوانند در دو بندر چابهار وبندر عباس فعالیت تجاری داشته باشند .دربحث مشکل آبی در سیستان دو منبع اب یکی چاه نیمه ها ودیگری دریاچه هامون هست که ظرفیت سازی چاه نیمه ها حدود ۲/۵ تا سه میلیارد متر مکعب در سال هست آیا دولت طالبان حاضر به رهاسازی آب بطرف ایران هست مادامیکه مشکل فعالیت تجار افغانی طبق پروتکل حل نشود.واما آنچه دکتر دهمرده در سیستان انجام داده دو پروژه مهم حفر چاه ژرف ودیگری لوله گذاری جهت ۴۶۰۰۰ هکتار اراضی کشاورزی هست این اراضی یکپارچه نیاز به حداقل ۸۵۰ میلیون متر مکعب در سال دارد وفعلا بلا استفاده مانده است چون آب مورد نیاز نیست .چاه ژرف که با هزینه حدود ۳۰۰ میلیون یورو یا دلار نتبجه دلخواه را نداده .از طرفی خط انتقال آب بزاهدان از چاه نیمه ها هم هست.مزید اطلاع ظرفیت چاه نیمه ها در حدی نیست که علاوه بر تامین آب شرب و کشاورزی ۴۶۰۰۰ هکتار بخشی از نیاز اب شرب زاهدان را تامین کند تامین آب شرب ۷۰۰ روستا وآبادی وچند شهر سیستان هم از همین چاه نیمه ها تامین میشود .بحث تامین آب دریاچه هامون هم هست و حق آبه محیط زیست سیستان اهمیت آن کمتر از تامین آب کشاورزی نیست مادامیکه بادهای ۱۲۰ روزه واقلیم خشک منطقه ارتفاع تبخیر ۴متر درسال حجم عظیمی از منابع آبی تبخیر میشود متوسط بارش سیستان ۶۰ میلیمتر در سیستان هست وقتی این موارد را در کنار همدیگر قرار داده شود بایستی در بحث کشاورزی تجدید نظر شود مادامیکه منبع آب مطمئن در دسترس نیست وراه حل دیگری برای ماندگاری جمعیت در نظر گرفته شود .در مورد بند انحرافی کمال خان حداکثر ظرفیت مانور آن ۲۵۰ میلیون متر مکعب هست که جهت مصرف شرب وکشاورزی ولایت نیمروز افغانستان هم کفایت نمی کند .متاسفانه اراده سیاسی هم در بحث حق آبه سیستان وجود ندارد
شهنوا ی
تاریخ : ۱۶ - فروردین - ۱۴۰۲در کشورهایی که بخشی از مرز رودخانه مشترک هست خط القعر رودخانه بعنوان مرز شناخته ود نقشه ها ترسیم میشود متاسفانه با نظر واصرار دکتر دهمرده چند صدمتر دور از رودخانه سیستان دیواری بطول چندین کیلومتر کشیده شده و دلیل آنرا مسائل امنیتی وجلوگیری از قاچاق عنوان نموده در صورتیکه میتوان در حاشیه رودخانه برجکهای دیده بانی ودبگر تجهبزات دیدبانی نصب نمود اتفاقی که افتاده حدود ۵۰۰۰ هکتار از اراضی کشاورزی مردم مرزی پشت دیوار ودر حاشیه رودخانه مانده و دولت طالبان همین امر را بهانه قرار داده واز مراجعه کشاورزان به اراضی خودشان ممانعت بعمل می آورد از دید طالبان این دیوار مرز تلقی میشود اگر آقای دهمرده با هماهنگی سازمان آب منطقه ای و مرزبانی و وزارت کشور در مورد انسداد مرز همفکری میکرد این مشکل بوجود نمی آمد در توجیه احداث این دیوار به نقل از دکتر دهمرده گفته من نقشه را ندیدم !!!
شهنوازی
تاریخ : ۱۶ - فروردین - ۱۴۰۲در کشورهایی که بخشی از مرز رودخانه مشترک هست خط القعر رودخانه بعنوان مرز شناخته ود نقشه ها ترسیم میشود متاسفانه با نظر واصرار دکتر دهمرده چند صدمتر دور از رودخانه سیستان دیواری بطول چندین کیلومتر کشیده شده و دلیل آنرا مسائل امنیتی وجلوگیری از قاچاق عنوان نموده در صورتیکه میتوان در حاشیه رودخانه برجکهای دیده بانی ودبگر تجهبزات دیدبانی نصب نمود اتفاقی که افتاده حدود ۵۰۰۰ هکتار از اراضی کشاورزی مردم مرزی پشت دیوار ودر حاشیه رودخانه مانده و دولت طالبان همین امر را بهانه قرار داده واز مراجعه کشاورزان به اراضی خودشان ممانعت بعمل می آورد از دید طالبان این دیوار مرز تلقی میشود اگر آقای دهمرده با هماهنگی سازمان آب منطقه ای و مرزبانی و وزارت کشور در مورد انسداد مرز همفکری میکرد این مشکل بوجود نمی آمد در توجیه احداث این دیوار به نقل از دکتر دهمرده گفته من نقشه را ندیدم !!!