به عبارت دیگر، از آنجا که هدف توسعه اجتماعی ایجاد امکانات اقتصادی و اجتماعی برای همه افراد جامعه است، میتوان گفت رفاه اجتماعی از یک طرف زمینهساز توسعه اجتماعی میشود و از سوی دیگر خود رفاه اجتماعی حاصل توسعه اجتماعی تلقی میگردد. زیرا توسعه اجتماعی که شامل رشد در جنبههای مختلف زندگی نظیر بهداشت، تعلیم و تربیت، تغذیه، اشتغال و موارد مشابه آن است، در نهایت تأمینکننده رفاه اجتماعی و اهداف مربوط به آن خواهد بود. از سوی دیگر سرمایهگذاری اصولی و بنیادین در امور رفاهی به طور طبیعی زمینه ترقی، تعالی و بهروزی انسانها را فراهم میسازد که در اصل غایت و نهایت برنامههای مربوط به توسعه اجتماعی است.
در جامعهای که فقر، بیکاری، بیماری، انحرافات اجتماعی و اخلاقی، معلولیتهای مختلف جسمی و روانی، جهل و بیسوادی شایع باشد، حتی اگر آمار مربوط به درآمدها و سرانههای آن نیز رقم بالایی را نشان دهد، نمیتواند مدعی پیشرفت باشد. بنابراین میتوان گفت هدف اقدامات اجتماعی در هر جامعهای، حمایت از انسانها برای دستیابی آنان به زندگی سالم و سازنده و فائق آمدن بر مشکلات مختلف زندگی است. شاید بتوان زندگی اقتصادی یک استان را مکانیزه نمود، اما آنچه مسلم است این است که زندگی انسانها دارای بُعد وسیع و عمیق انسانی و اجتماعی است. به همین دلیل به دنبال انقلاب صنعتی در اروپا، اندیشمندان و متفکران به این نتیجه رسیدند که عامل پیشرفت اقتصادی به هیچ وجه نمیتواند تنها توسعه یابد و توسعه اجتماعی نادیده گرفته شود. لذا کشورهای مذکور بر آن شدند که اولین گامهای مثبت را برای برآوردن احتیاجات انسانی و اجتماعی نیروی مولد و انسانی بردارند و در واقع برنامههای توسعه اقتصادی را با تدابیر توسعه اجتماعی هماهنگ و همگام سازند.
حال باید دید مجموعه متولی این موضوع در استان چه تدبیری برای این امر مهم اندیشیده است. آیا مجموعه استانداری، فرمانداری و یا دیگر مجموعههای ذیربط همانند شوراهای شهر و روستا که باید در این حوزه سیاستگذاری نمایند، برنامهای برای این موضوع داشتهاند؟ پسندیده است اکنون که کمتر از چند ماه تا پایان این دوره باقی مانده، گزارشی مبسوط جهت ارائه به مردم توسط دبیرخانه شوراها در شهرهای حوزه انتخابیه تهیه و در نشریات مختلف موجود منتشر شود تا مردم از اقدامات این عزیزان آگاهی یابند و کسانی که این سکان را در آینده به دست میگیرند با چراغ روشن در این حوزه خدمتگزار مردم باشند.
دکتر مصطفی پیری، سیاستگذار عمومی
