احیای بزرگترین کشتارگاه صنعتی جنوب شرق کشور، فرصتی برای واگذاری امتیاز واردات دام به مردم سیستان
احیای بزرگترین کشتارگاه صنعتی جنوب شرق کشور، فرصتی برای واگذاری امتیاز واردات دام به مردم سیستان
بزرگترين کشتارگاه صنعتی جنوب شرق کشور پس از وقفه ای چند ساله شروع به فعاليت کرد. این کشتارگاه با ظرفیت 500 راس دام سبک و 300 راس دام سنگین در یک شیفت کاری فعالیت خود را آغاز کرده است و بالطبع در صورت لزوم و افزایش ساعات شیفت کاری، چند برابر این ظرفیت را کشتار نماید.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی دیار عیار، سلطانعلی عابدی در صفحه شخصی خود نوشت: از دیرباز بازار دام پرورش یافته در دو کشور همسایه پاکستان و افغانستان به گونه ای بوده تا بخشی از نیاز گوشت کشور را تامین نماید. در سال های نه چندان دور به دلیل سودآوری ورود دام، بسیاری درصدد بودند تا امتیازش را انحصاری کنند که خوشبختانه از سوی مدیران وقت، این حق برای هر کسی که امکان واردات دارد در نظر گرفته شده بود. اگر چه همان زمان هم برخی با نفوذ در وزارتخانه مطبوع، امتیاز ورود در حد گسترده را دریافت می کردند، اما این حق از مردم سلب نشد.
اکنون با احیای مجدد کشتارگاه در شهرستان هامون، عده ای در تلاش هستند تا انحصار واردات گوشت را در اختیار قرار گیرند که بالطبع از دولت رییسی که داعیه دار مردمی بودن است توقع می رود این حق را به مردم آسیب دیده سیستان دهد و در حالی‌که طرح رزاق از مسیر اصلی خود خارج شده است تا برگشت آن به مردم، واردات دام جایگزین آن شود. حاصل سود دو طرح صادرات سوخت و واردات دام می تواند راه برون رفت سیستان از بحران تا زمان تامین نیاز آب برای کشاورزی اهالی باشد.
اگر به کشاورزان و مرزنشینان آسیب دیده از بحران آب و محروم از امکان تجارت با افغانستان، به صورت تعاونی اجازه داده شود تا دام مورد نیاز کشور را تامین کرده و سود حاصله را میان جامعه هدف تقسیم کنند. به هر نفر مجوز ورود یک دام سبک و هر دو نفر و نیم نفر یک دام سنگین داده شود و کشتارگاه به جای یک شیفت، دو شیفت کار کند سهم واردات دام سبک در هر روز هزار راس و ۶۰۰ راس دام سنگین می شود. با این میزان واردات، مردم سیستان امیدوار به ماندن در منطقه می شوند و هم قیمت گوشت در کشور کاهش می یابد، حتی اگر افغانستان ظرفیت تامین این میزان صادرات به ایران را نداشته باشد، می‌تواند از پاکستان و هند تامین نماید. مادامی که بازار و متقاضی باشد، بی گمان تجار افغانی و ایرانی راه تامین دام مورد نیاز را پیدا می کنند.
بالطبع با میزان سود حاصله بخشی از هزینه زندگی مردم سیستان تامین می شود. اگر از سود حاصله به هر نفر با احتساب سود یک دام سبک و هر دو نیم نفر یک دام سنگین داده شود در هر ماه حدود سی هزار خانوار می توانند یک درآمد محدود از واردات دام از مرز سیستان داشته باشند و انگیزه ماندن در منطقه افزایش یابد. در این صورت کشتارگاه هم می تواند با افرایش شیفت کاری خود به دو و حتی سه شیفت به سودآوری بیشتری برسد و به جای ۹۰ نفر فعلی ۲۷۰ نفر به صورت مستقیم و ۱۵۰۰ نفر به صورت غیر مستقیم به درآمدزایی برسند. از ائمه جمعه که در این چند ساله صدای مردم سیستان بودند، توقع می رود از تریبون نماز جمعه بهره برده و این مطالبه به حق را به گوش مسوولان استانی و کشوری برسانند.