اینکه مدیرکل محترم، در برابر پرسشهای مکرر پایگاه خبری و تحلیلی «دیار عیار» پیرامون وضعیت عملکردی خود سکوت پیشه کرده و در اقدامی تاملبرانگیز، برخی رسانههای منتقد را از نشستهای خبری حذف میکند، تنها یک معنا دارد: «عدم باور به گردش آزاد اطلاعات» که پیشتر با عدم ارائه اطلاعات درخواستی در سامانه انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات، مهر تأییدی بر این رویکرد زده است.
مدیرکلی که توان رویارویی با پرسشهای کارشناسی را ندارد و تصور میکند با خط کشی میان «رسانههای خودی و غیرخودی»، میتواند کارنامه خود را از نقد مصون نگه دارد، در واقع تیشه به ریشه اعتماد عمومی میزند. سکوتِ جناب مدیرکل در برابر انتقادات مطرح شده، نه «متانتِ مدیریتی»، که گویای بنبست در ارائه دستاورد است.
وقتی متولی فرهنگ، رسانه را «ابزار روابط عمومی» میپندارد و صدای منتقد را با حذف فیزیکی از نشستها خفه میکند، جای شگفتی نیست که وضعیت فرهنگ و هنر استان چنین ملتهب و بلاتکلیف باشد. صندلی مدیریت فرهنگ و ارشاد، جایگاهِ «پاسخگویی» است؛ اگر مدیری تابِ پرسش ندارد، قاعدتاً باید در انتخاب مسیر حرفهای خود بازنگری کند، چرا که فرهنگ، قلمروِ انحصار نیست.
مادامی که عملکرد مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان در حوزه پاسخگویی و سامانه انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات به عنوان دبیر شورای اطلاعرسانی استان و دبیر شورای فرهنگ عمومی اینگونه است، طبیعیست که مدیران دستگاههایی که با حوزه فرهنگ ارتباطی ندارند، نسبت به افکار عمومی بی تفاوت باشند.
دیار عیار. همچنان بر مطالبهگری خود ایستاده است؛ برای شکستن فضای بسته مدیریتی که سالهاست مانع از توسعه این خطه شده است.
