حمایت رسانه ای از مدیری که خلاف واقع گفت|نباید فرهنگ حمایت رسانه ای از افرادی خاص، گسترش یابد
حمایت رسانه ای از مدیری که خلاف واقع گفت|نباید فرهنگ حمایت رسانه ای از افرادی خاص، گسترش یابد
تقسیم جامعه استان به خودی و غیر خودی تبعات ناگواری در پی دارد و عدم توسعه یافتگی تاریخی به بقای نازیبای خود ادامه می دهد. باید بپذیریم که ارزش های جامعه عوض شده و تنها حاکمیت قانون می تواند حلال مشکلات موجود باشد. یا حاکمیت قانون را می پذیریم و یا به تقسیم جامعه به خودی و غیر خودی ادامه می دهیم و توسعه به عنوان یک رویا به حیات زشت خود ادامه خواهد داد.

هیچکس در مقابل قانون بر دیگری ارجحیت ندارد و ارزشی و ضد ارزشی، مدیر و مردم عادی، ثروتمند و فقیر، صاحب قدرت و ضعیف و… در هنگام نقض قانون میبایست پاسخگو باشند.
چندی قبل پایگاه خبری تحلیلی دیار عیار، نسبت به بازگشت بودجه در دو نهاد اطلاع رسانی کرد که یکی از آنها ابعاد گسترده ای یافت. عده ای تعریف و تمجید و عده ای راه تکفیر در پیش گرفتند. ماحصل انتشار این خبر برگزاری یک نشست خبری توسط یکی از همین مدیران بود. در این نشست خبری، مدیر مورد نظر به جای عذرخواهی از طیفی که بودجه رفاهی آنها برگشت خورده بود، از پاسخگویی به سوالات طفره رفته و ادعایی غیر واقعی طرح نمود. ادعایی که در حد گسترده ای در رسانه های استان منعکس شد. بعد از نشست رسانه های زیادی (شاید به دلیل هدیه ای که در روز نشست دریافت کردند) جانب مدیر را گرفتند. کار به جایی رسید که شبکه هامون هم متن خبری یکی از همین نشریات را اصل پنداشته و به عنوان خبر به مردم اطلاع رسانی کرد. در حالیکه واقعیت چیز دیگری بود، سردبیر دیار عیار به عنوان مسئول پیگیری این موضوع، در انتشار خبر تکمیلی تعلل کرد. و حال دلیل تعلل چه بود؟
به مدت یک هفته،  یک طیف مشخص انواع اتهام ها را به این رسانه وارد کرده و هجمه ای عظیم علیه آن راه انداختند. همه رسانه ها یک طرف ایستاده بودند و دیار عیار به تنهایی در طرف دیگر و در حالی‌که این وسط حق با ما بود ولی از آنجا که انگار گفتن حق هزینه دارد، سردبیر دیار عیار دچار تعلل و تامل شد.
ما چرا دچار تعلل می شویم؟
وقتی طیف وسیعی از رسانه ها در یکسو می ایستند و به شخص می اندیشند تا حقیقت، به منافع می اندیشند تا توسعه، حقیقت و حقیقت گو قربانی می شود. رسانه های وابسته به دلیل نفوذ در برخی مراکز، حداقلش آنست که باعث احضار و ایجاد بدبینی نسبت به فرد می شوند. در شرایط حساس کنونی برچسب معاند و ضد ارزشی بودن، هزینه های بسیاری به فرد یا افراد تحمیل می کند.
به هر دلیل دیار عیار تا به امروز مطالبه گری خود را به تاخیر انداخت، اما حداقل از برخی مقامات استانداری و شخص استاندار توقع می رفت تا نسبت به این موضوع واکنش نشان دهد. یا خود راسا اقدام به تحقیق می کردند و یا از مدیران دیار عیار توضیح می خواستند که بر چه اساس از بازگشت بودجه سخن می گویید و مهمتر از همه، اکنون بر چه اساس ادعای مدیر مورد نظر را غیرواقعی می خوانید. نباید یک مدیر به دلیل داشتن حمایت رسانه ای، ادعای غیر واقعی مطرح کند و پشت ارزش ها پنهان شود. جامعه مردمی استان و ایران، برای ارزش های جامعه هزینه داده است و نباید به افراد اجازه داده شود از آن به نفع خود و تداوم کرسی نشینی بهره برند. وقتی صحبت از قانون است همه در برابر آن یکسانیم و نباید فرهنگ حمایت رسانه ای از افرادی خاص، گسترش یابد. یک جامعه وقتی دچار مشکل می شود که عده ای خود را از پاسخگویی مبرا بدانند و به جای عذرخواهی ، دست بالا را بگیرند.
در هر روی لازم است تا حداقل معاونت سیاسی استانداری که وعده حمایت از رسانه ها و پیگیری مطالبات آن‌ها را نوید داده ارتباط مستقیمی با رسانه ها گرفته و در این مواقع از آن‌ها حمایت نماید تا مبادا حقی از مردم در پشت شعار ارزش ها ضایع گردد.