محور این یادداشت نقد عملکرد مدیران حوزه سیستان و مطالبه گری نیست، زیرا ائمه جمعه حوزه سیستان در این امر از مطالبه گران و اهالی رسانه پیشی گرفته اند و به حق سردمدار مطالبه گری شده اند. نمایندگان محترم ولی فقیه در شهرهای سیستان، جلودار مطالبه گری شده و مشکلاتی را به زبان می آورند که نشان از دغدغه مندی آن ها دارد. در شرایطی که ملاحظه کاری بر سیستم اداری و سیاسی حاکم شده و هر مدیری از سوی یک نماینده یا مقام ارشد استانی حمایت می شوند امامان جمعه بدور از هر ملاحظه کاری سیاسی خواسته های به حق مردم را از طریق تریبون های نماز جمعه عنوان می کنند.
دعوت امام جمعه زابل مبنی بر وحدت رسانه ها در رساندن صدای محرومیت منطقه و درد هامون و مشکلات آن به همه دنیا معقول ترین پیشنهادی ست که باید هر دلسوز و اهل رسانه ای آنرا لبیک گوید.
در این میان سخنان دلسوزانه امام جمعه نیمروز که این روزها به اهالی رسانه درس اخلاق و مطالبه گری می دهد قابل توجه است، تاکید وی بر دریافت حقابه و اعتراض به دادن آب تصفیه به افغانستان به دلیل بدعهدی ها، نقد کسانی که درصدد ناامن جلوه دادن مرز برای منافع شخصی هستند، سرمایه گذاری درآمدهای پایانه میلک برای توسعه و اشتغالزایی سیستان … و اقدام قاطع و بازدارنده وزارت خارجه در قبال درگیری ها مرزی از دغدغه های اصلی مردم است که از تریبون امام جمعه این هفته ایراد شدند. تاکید امامان جمعه حوزه سیستان بر طرح رزاق و کارشکنی عده ای که (هویت آنها هنوز برملا نشده) در تحقق آن فتح بابی جدیدی ست که در گذشته حداقل از سوی افراد شناخته شده دارای مسوولیت های مهم کمتر بدان پرداخته شده است. اهمیت این موضوع این بار از آن جهت مهم است که از زبان نمایندگان محترم ولی فقیه در حوزه سیستان مطرح می شود و لازم است مسوولان مربوطه به صورت جدی تری آن را واکاوی کرده و در صدد شناسایی، برخورد و معرفی به مردم برآیند. طبق فرمایشات بنیانگذاران انقلاب، مردم ولی نعمتان مدیران هستند و بر خادمین مردم واجب است با کسانی که به هر دلیل و به هر روشی در ایجاد رفاه برای آنها کارشکنی می کنند خاطیان را به دست عدالت بسپارند.
در حالی که طرح رزاق در مرزهای جنوبی استان علیرغم اینکه بسیاری از سودجویان به بهانه آن سوخت قاچاق می کنند و به درآمدهای هنگفتی رسیده به حیات خود ادامه می دهد، اما مرزنشینان سیستانی از این امکان مرزی محرومند. مگر این افراد چه کسانی هستند که توان جلوگیری از طرحی را دارند که رییس جمهور و سایر مدیران همواره قول آن را داده اند. به واقع در این شرایط بحرانی سیستان، این طرح رزاق است که می تواند اندکی از آلام مردم بکاهد و آنها را در ماندن در مرزهای سیستان که به تعبیر مقام معظم رهبری تنگه احد کشور است دلگرم نماید و چه بسا منجر به ایجاد انگیزه برای بازگشت مهاجرت کنندگان نیز شود.
در این میان شاید بیش از هر کسی از نمایندگان حوزه انتخابیه سیستان به عنوان عضوی از جامعه قانونگذار کشور و ناظران بر عملکرد مدیران توقع می رود با همراهی امامان جمعه و سایر مطالبه گران تبدیل به صدای مردم در مجلس شورای اسلامی شوند. نمایندگان مجلس نسبت به امامان جمعه دسترسی بیشتری به رسانه هایی با گستره ای وسیع تر دارند. همصدایی آنهایی که دغدغه سیستان دارند باعث جلب توجه مدیران به معیشت سیستان و فعالان محیط زیست و حقوق بشر به هامون و وضعیت بحرانی موجود ناشی از اقدامات دولت افغانستان خواهد شد.
سلطانعلی عابدی








