سه شنبه, ۵ خرداد , ۱۴۰۵
هر ضد قهرمان نیاز به یک قهرمان دارد 05 مرداد 1404
یادداشتی از محمد مهدی عابدی

هر ضد قهرمان نیاز به یک قهرمان دارد

خلق آنتاگونیست یا پروتاگونیست شرور همواره یکی از چالش‌برانگیزترین گره‌های کار فیلمنامه‌نویسان بوده است. برای پردازش شخصیت شرور، روش‌های مختلفی به کار گرفته می‌شود. در این مطلب، مسیر دستیابی به این شخصیت‌ ها در سه کهن‌الگوی غالب مورد بررسی قرار می‌گیرد.

ضد قهرمان های قهرمان(سامورایی) 16 اردیبهشت 1402
به بهانه شهادت سرهنگ نیروی انتظامی و همسرش

ضد قهرمان های قهرمان(سامورایی)

جف کاستلو (آلن دلون) در فیلم سامورایی ساخته ماندگار ژان پیر ملویل یک آدم کش حرفه ایست. در ازای پول کسانی را می کشد که اصلا نمی شناسد. بی تردید نقش اول فیلم سامورایی بر اساس قواعد فیلمنامه نویسی یک قهرمان است، اما برخی منتقدین این مدل شخصیت ها را ضد قهرمان های قهرمان می دانند. چرا ما آدمکشی که برای پول آدم می کشد را دوست داریم؟ آلن دلون در سامورایی، ژان رنو در لئون، دنیرو در راننده تاکسی ووو نقش قهرمان های آدم کشی را بازی می کنند و پایبند اخلاقیات هستند. جف کاستلو و لئون شغل شان آدمکشی ست، اما در جامعه آدم های به شدت پایبند اخلاق هستند و در پایان قربانی همین اخلاقیات می شوند. آن‌ها مردانی هستند که در عین ناهنجاری و عدم تطابق با جامعه مردان واقعی هستند.