انتقاد امام جمعه نیمروز بابت باور روایتهای کذب طالبان توسط مسئولان استانی و کشوری در خصوص حقابه هیرمند
امام جمعه شهرستان نیمروز گفت: پشت سیاست های اهمال کاری و پنهان کاری و امروز و فردا کردنهای مقامات افغانستان در موضوع حقابه، سیاست معطل نگه داشتن و دل خوش کردن مسئولان ماست، سیاست خالی شدن مرزها از سکنه و آوارگی مردم است و بعضی مسئولان ما هم هر موقع طالبان مصاحبه می کنند و گفتار درمانی می کنند زودباور میکنند.
شیادی وزیر طالبان در سیستان
نورالدین عزیزی، وزیر صنعت و تجارت افغانستان در سفر به سیستان برای توافق پیرامون احداث مسیر دوم مرز میلک، افزایش مراودات مرزی و بهرهبرداری بیشتر از بندر چابهار به سیستان سفر کرده بود در مواجهه با مطالبه تأمین حقابه ایران از رودخانه هیرمند، خشکسالی افغانستان را عامل عدم پرداخت حقابه سیستان دانست و عنوان کرد که خدای ناخواسته دشمنی و انگیزهای برای انحراف مسیر آب نداریم؛ آنچه جریان دارد، یک وضعیت طبیعی ناشی از خشکسالی شدید است!
بحران هیرمند؛ شکست ایران در برابر روایتسازی طالبان
بحران آب سیستان دیگر صرفاً یک معضل محلی نیست؛ این بحران به جنگ خاموش آبی تبدیل شده است که در آن طالبان با نقض معاهده ۱۳۵۱، حق آبه ایران از رودخانه هیرمند را قطع کرده و در عین حال با روایتسازی هوشمندانه، توانسته است خود را در جایگاه محق نشان دهد. اما آنچه در این معادله پیچیده بیش از همه به چشم میآید، ناکامی فاحش دستگاههای مسئول ایران در تولید روایت رقیب و انتقال واقعیتهای تلخ سیستان به افکار عمومی جهانی است.
چرا شفافیت آبی در سیستان قربانی محرمانگی کاذب شده است؟
وقتی مدیرکل روابط عمومی استانداری در نشست خبری از زبان مدیرعامل آب منطقهای اعلام میکند که مسائل آبی محرمانه است و نمیتوان درباره آن سخن گفت، در واقع شاهد تحریف خطرناکی از مفهوم امنیت ملی هستیم. این پاسخ مدیریت آب منطقه ای نه تنها پاسخی مطلوب نیست، بلکه فرار از پاسخگویی است که خود به تهدیدی علیه منافع ملی تبدیل شده است. اما پرسش اساسی این است که مرز میان محرمانه و غیرمحرمانه بودن اطلاعات آبی دقیقاً کجاست و چه کسی حق دارد این مرز را به دلخواه جابهجا کند؟

































