پس از سال‌ها خشکسالی اکنون باد یاغی و سرکش دیگر تنها نمی‌وزد، بلکه با داسی پنهان به جان دشت هامون افتاده است. بادی مسلح به شن و خشم که بر پوست ترک‌خورده‌ این سرزمین رنج‌دیده هر روز خراشی تازه می‌نشاند. این باد خشن گاهی زخم‌هایی عمیق پدید می‌آورد، زخم‌هایی که مردمان این دیار را از زندگی دل‌زده و درمانده می‌کند.

بادکَند یکی از اشکال فرسایش بادی است که در اثر وزش بادهای شدید و مداومِ حاملِ ذرات شن و ماسه ایجاد می‌شود. این ذرات مانند ابزار تراش، خاک‌های سست سطح زمین را کنده و با خود حمل می‌کنند. تداوم این فرآیند موجب تشکیل فرورفتگی‌ها و گودال‌هایی گاه با چندین متر عمق می‌شود. بادکَندها نشان‌دهنده کاهش پوشش گیاهی، افت سطح آب‌های زیرزمینی و شکنندگی شدید خاک در مناطق خشک و بیابانی مانند سیستان هستند و از شاخص‌های مهم گسترش بیابان‌زایی به شمار می‌آیند.

لینک کوتاه :https://www.diyareayyar.ir/?p=20229

نشست فعالان فرهنگی، اجتماعی و سیاسی با نماینده ولی‌فقیه در سیستان و بلوچستان

از عجایب زبان فارسی چه می‌دانید؟ | موشن

پوستر| سیستان صدا ندارد