موضوع این یادداشت واکاوی برنامه های دو کاندید حاضر در نشست نیست، بلکه موضوع علت غیبت دو کاندید دیگر در نشست است. در زاهدان انتخاب روسای هیات ها بر اساس رایزنی و توصیه و سفارش اتفاق می افتد. در گذشته منتقدان ورزشی انتخابات را مهندسی شده می دانستند و به همین علت در بیشتر موارد سیاسیونی که هیچ غرابتی با ورزش نداشتند بر کرسی روسای هیات ها تکیه زده و ورزش استان را به نابودی کشاندند. در رای گیری سنتی، رای دهندگان به برنامه ها کاری ندارند و به میزان وعده های کاندیداها، رای خود را می فروشند. اکنون به همت جامعه فوتبال استان بابی جدید در نحوه انتخاب روسای هیات ها باز شده تا روال گذشته پایان یابد که امیدواریم ماحصل این نشست، پایانی بر زد و بندهای پشت پرده باشد. نکته حائز اهمیت در این جلسه ناراحتی ورزشکاران از غیبت دو کاندید در نشست بود. در حالیکه تعدادی از مدعوین از شهرهای دیگر به زاهدان آمده بودند، کاندیداهای ساکن زاهدان علیرغم اعلام قبلی در جلسه حاضر نشده و تلفن خود را نیز پاسخ نمی دادند. این میزان ناراحتی به گونه ای بود که برخی چهره های شاخص فوتبال استان از دیگر حضار می خواستند تا به کسانی که به خود زحمت حضور در جلسه و ارائه برنامه نمی دهند، نباید رای داد و میبایست از گردونه رقابت کنار گذاشته شوند. دل بستن کاندیداها به همان روش سنتی انتخابات یعنی رایزنی و توافقات پنهانی با رای دهندگان، باعث شده تا شیوه های مدرن انتخابات و حضور در جلسات پرسش و پاسخ به مذاق آنها خوش نیاید.
در دهه های گذشته فوتبال استان رونق بسیاری داشت و علیرغم نبود حمایت های مالی و به صرف عشق و علاقه، لیگ زاهدان دارای سه دسته و هر دسته در سه رده سنی نوجوانان، جوانان و بزرگسالان برگزار میشد که رفته رفته با سو مدیریت ها به جای پیشرفت، فوتبال استان دچار پسرفت شد و امروز صرفا کورسویی از امید توسط جمع محدودی از فوتبال دوستان زنده نگاهداشته شده است. در صورت برگزاری انتخابات سالم و رای دادن به برنامه ها می توان از فوتبال سنتی به آماتور و سپس به سوی باشگاه داری نیمه حرفه ای گام برداریم.









