وارد آمدن خسارت میلیاردی به بخش کشاورزی در منطقه سیستان با وقوع سرمای از پیش اعلام شده!
وارد آمدن خسارت میلیاردی به بخش کشاورزی در منطقه سیستان با وقوع سرمای از پیش اعلام شده!
توجه به کاهش محسوس دما و تداوم سرمای شدید احتمال بروز سرمازدگی در محصولات کشاورزی باغداران و گلخانه داران قابل پیش بینی بود، علی رغم توصیه های کارشناسی و فنی برای حفظ محصولات زیرکشت، بر اساس برآورد اولیه، بیش از ۲۰۰ میلیارد تومان به بخش کشاورزی پنج شهرستان هیرمند، زابل، هامون، زهک و نیمروز خسارت واردشد. آیا گلخانه داران تمهیدات لازم را برای مدیریت سرما در باغ و گلخانه فراهم کرده بودند؟

تأمین کافی سوخت، تنظیم دما، تجهیز و اصلاح سیستم‌های حرارتی، ترمیم کامل پوشش گلخانه، عایق بندی لوله‌های سوخت و آب، لوله‌های آبرسانی، تعبیه و راه‌اندازی یکپارچه موتور برق اضطراری و اطمینان از کارکرد صحیح آن قبل از سرما و یخبندان، ذخیره سازی سوخت در واحدهای گازسوز، مجهز کردن سیستم گرمایشی به مشعل‌های دوگانه سوز، عایق بندی مخازن سوخت، لوله های سوخت و لوله های آب، کنترل و بازرسی سیستم های حرارتی و تعمیر آن و اطمینان از کارکرد صحیح آن از ملزوماتی است که باید در شرایط بحرانی رعایت شود.

حال در شهرستان زهک که بزرگترین واحد گلخانه ای در شمال استان به شمار می رود، با وجود ۶۰۰ واحد گلخانه ای و تولید محصول سالیانه معادل سه هزار و ۵۰۰ تن، رییس اداره جهاد کشاورزی شهرستان زهک عنوان می کند که جلوگیری از آسیب ناشی از سرما از کنترل ماخارج بود! سوال اینجاست که چنانچه جهاد کشاورزی قبل از افتتاح این واحدها به استانداردها توجه می‌کرد و کیفیت را فدای کمیت نمیکرد این حجم خسارت به بخش کشاورزی واردمی آمد؟ آیا واحدهای گلخانه ای جهت کشت احداث شده اند یا با هدف دریافت و فروش سوخت؟ آیا گزارشات ارسالی با مشاهدات میدانی یکسان است؟ نتیجه عملکرد مدیران در میدان عمل سنجیده می شود و در شرایط بحرانی است که حقیقت آشکار می‌گردد.
ضرورت توجه به بکارگیری فناوری های نو در ساخت گلخانه ها و آموزش مداوم کشاورزان و پررنگ شدن واحد ترویج و ترغیب کشاورزان به بکارگیری تجهیزات استاندارد و بیمه محصولات، نظارت بیشتر جهاد کشاورزی بر رعایت این استانداردها با توجه به اقلیم منطقه از نکات دیگری است که باید مورد توجه متولیان بخش کشاورزی قرارگیرد. قطعا با نظارت صحیح حجم خسارت وارده در شرایط بحرانی به صفر خواهد رسید.

نویسنده: زینب رضایی کهخا
مهندس اقتصاد کشاورزی