به گزارش دیار عیار به نقل از ایرنا، پسر ملک دستگاه پروژکتور نمایش را از هندوستان وارد کرد، در آن زمان فیلمها بیشتر صامت بودند و از تهران یا مستقیم از کمپانی های معروفی چون متروگلدن مایروفوکس قرن بیستم تهیه میشدند، نخستین فیلم ناطقی که در زاهدان و در این سالن به نمایش گذاشته شد فیلم هندی «آلمرا» بود.
دومین سالن نمایش فیلم در شهر زاهدان قبل از پیروزی انقلاب اسلامی با سرمایه گذاری مرحوم طوسی در هشتم فروردین سال ۱۳۴۱ با گنجایش ۷۰۰ نفر و به صورت سالن تابستانی با حضور مقامات استان از جمله «مهندس پارسا» استاندار وقت، “هراوند” فرماندار، “مهدی اقبال” شهردار و “سرلشکر اسپهرم” فرمانده ژاندارمری زاهدان افتتاح شد.
سینما فروردین نخستین فیلم خود را با نام «پمپه ای در آتش» ساخت کشور ایتالیا و به صورت رنگی به نمایش گذاشت، در آن زمان جمعیت زاهدان به ۶۰ هزار نفر رسیده بود و حداقل ۸۰۰ تا تا بیش از یک هزار نفر روزانه از این سالن نمایش استفاده می کردند، در این رابطه مرحوم طوسی در خاطرات خود آورده است که در آن هنگام وزارت ارشاد نبود و ما مجوز فعالیت را از وزارت کشور با توافق وزیر وقت آقای سرلشکر عزیزی گرفتیم.
سینما مهربان یکی از دیگر سالنهای نمایشی بود که در دهه ۴۰ در شهر زاهدان ساخته شد و نگاه بسیاری از مخاطبان را به سمت خود سوق داد، این سالن نمایش با گنجایش تعداد ۷۰۰ نفر در ابتدا مخاطبان خاصی داشت و به دلیل مغایرت فیلم های اکران شده با فرهنگ مذهبی مردم در این استان کم کم با عدم استقبال خانواده ها روبرو شد و سرانجام تعطیل شد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران سینما فروردین زاهدان نیز در سال ۱۳۷۳ بازسازی و با ۵۰۰ صندلی مجددا راهاندازی شد و به سینما فرهنگ تغییر نام یافت اما به سبب زیانهای مالی و عدم استقبال تماشاگران در سال ۱۳۸۴ باری دیگر تعطیل شد.
سینما مهربان زاهدان نیز پس از پیروزی انقلاب اسلامی دوباره فعالیت خود را از سر گرفت اما تا سال ۸۱ بیشتر دوام نیاورد و به سبب تقلیل آمار تماشگران به کمتر از ۲۰ نفر در طی روز بالاخره این ۲ سال تعطیل شدند.
با وجود اینکه تلاشهای متعددی برای تشویق و ترغیب مالکان به منظور اعطای تسهیلات و زنده نگاهداشتن این سالنها از طریق اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی در آن زمان صورت گرفت اما هیچ یک از شرکای این دو سینما حاضر به راه اندازی مجدد این سالن های نمایش در شهر زاهدان نشدند.
سالن نمایش سینما مهربان در خیابان آزادی زاهدان که برای بسیاری از شهروندان در دهه ۴۰ تا ۷۰ یادآور خاطرات شیرین هنر هفتم بود متاسفانه در تیرماه ۱۳۸۹ به دلایل نامعلوم طعمه حریق شد و به خاکستر تبدیل شد.
با این وجود سینما رسالت و سینما فرهنگ در زابل، سینما فرهنگ و مهربان در زاهدان، سالن نمایش فیلم متعلق به جمعیت هلال احمر در ایرانشهر، سینما ساحلی آزادی در چابهار و همچنین یک سالن نمایش فیلم در سراوان از جمله سالن هایی بودند که پس از پیروزی انقلاب گشایش یافتند.
