اوایل دهه ۹۰، کارشناسان یونسکو با دو شرط حذف جاده فعلی زابل _ زاهدان در محدوده شهر سوخته و جمع آوری تاسیسات برق و تیرهای برق موجود، با ثبت جهانی شهر سوخته در فهرست میراث یونسکو موافقت کردند، اما نه تنها این دو شرط محقق نشده است بلکه شاهد این هستیم که باند دوم نیز به موازات جاده فعلی در حریم شهر سوخته جانمایی شده است.
توپوگرافی دشت سیستان شراطی را فراهم کرده که مشاوران و مجری طرح بزرگراه زابل به زاهدان نمی توانند ادعا کنند که امکان تعیین مسیر جایگزین برای باند دوم وجود ندارد.
بی تردید احداث راه و راه آهن یکی از عوامل توسعه به شمار می رود، اما کمبود اعتبارات و نقدینگی، تامین مصالح راه سازی، کاهش هزینه های اجرای طرح و تسریع در احداث باند دوم زاهدان _زابل، توجیه درستی برای به مخاطره انداختن شهر سوخته و افزایش احتمال حذف این اثر از فهرست جهانی یونسکو نیست.
با توجه به اهمیت حفظ شهر سوخته در فهرست جهانی یونسکو، راه و شهرسازی سیستان و بلوچستان نیز باید علاوه بر جانمایی باند دوم مسیر زابل _ زاهدان در خارج از عرصه و حریم شهر سوخته براساس نظر شورای فنی میراث فرهنگی، نسبت به حذف جاده کنونی در محدوده این اثر تاریخی اقدام کند.
بابت افزایش سرعت کار و متعاقب آن افزایش پیشرفت فیزیکی بزرگراه زابل _ زاهدان، قدردان مدیرکل بومی راه و شهرسازی سیستان و بلوچستان هستیم، اما از وی انتظار داریم با درک درست از شرایط و دستورالعمل های یونسکو و نگاه میراثی، شیرینی تکمیل بزرگراه زابل _ زاهدان را با خطر حذف شهر سوخته از لیست میراث جهانی یونسکو را به کام ملت ایران و مردم سیستان و بلوچستان تلخ نکند.
