برخی کشورها با انواع طرح ها به دنبال ایجاد تنوع نژادهای با جذب انسانها از نقاط مختلف دنیا هستند. لاتاری یکی از این طرح هاست که سالیانه تعداد مشخصی از کشورهای مختلف را جذب میکند.
در ایران این تنوع نژادی وجود دارد و یک ظرفیت به شمار میرود که علیرغم عدم برنامه ریزی مناسب در رقابت های ورزشی، تک ستارههایی از مناطق مختلف ایران در صحنه بین المللی میدرخشند.
دو دیدگاه در خصوص قومیتهای مختلف وجود دارد. یک دیدگاه، تنوع قومیتی را تهدید میبیند. این دیدگاه اقوام ایرانی ساکن در کشورهای همسایه را مستعد در همراهی بر خلاف منافع ملی و خطری بالقوه به شمار می آورد. دیدگاه دیگر اقوام را نقطه اتصال فرهنگی ایران به سایر کشورها و ظرفیت ایجاد همگرایی با استفاده از ظرفیت قومیتی دو سوی مرز را در راستای منافع ملی میبیند.
با دادن اعتبار و اختیارات کنترل شده به اقوام میتوان ضمن ایجاد ثبات و امنیت با پررنگ کردن ریشههای فرهنگی فرامرزی، منجر به همگرایی منطقهای به نفع ایران شد.
ایجاد ظرفیت و تقویت پتانسیلهای قومیتی برای تامین منافع ایران با برنامهریزی بلند مدت در کنار تقویت سیاست همگرایی اقوام زیر سایهی ایرانی با ثبات، مستقل، آباد و آزاد امکان پذیر خواهد بود.
حبیب اعلائی








