آموزش و پرورش سیستان و بلوچستان؛ از شعار تا سیاست‌های عمل‌گرا
آموزش و پرورش سیستان و بلوچستان؛ از شعار تا سیاست‌های عمل‌گرا
خاطرات مدارس کپری را کم کم در کتب و مقالات باید پیگیری کرد، از آن روزها تا امروز که مدارس هوشمند در استان مستقر شدند، راه زیادی طی شد. استفاده توامان از تجارب فراوان مدیریتی و نگاه کارشناسی مبتنی بر نیازهای بومی باعث شد تا مدیران ارشد کشور، امروز سیستان و بلوچستان را متفاوت ببینند.

به حسب تعلق خاطری که به این مجموعه دارم عرضه می‌دارم که برای رسیدن به برخی شاخص‌ها بایستی چند نکته اصلی را مدنظر قرار دهیم.

۱ـ زیرساخت‌ها

امروز بسیار از مناطق استان با کمبود کلاس درس مواجه هستند. تلاش همه مدیران استانی و شهرستانی این بوده که از همه ظرفیت های ملی و خیری استفاده کنند تا بتوانند به نُرم کشوری نزدیک شوند؛ خوشبختانه در این زمینه سرآمد استان‌ها شدیم و در خبرها هم خواندیم که تحولی شگرف در ساخت کلاس درس و تجهیز کلاس‌ها به تکنولوژی جدید شکل گرفته است که همه‌مان تایید و تاکید داریم که هنوز بایستی تلاش‌مان  بیشتر از این باشد. ارزش این ارتقا  زمانی قابل ستودن هست که می‌دانیم شرایط سخت اعتبارات ملی و مشکلات ناشی از جنگ هم نتوانست مانع رشد استان در این زمینه شود.

۲ـ منابع انسانی

جذب و آموزش نیروی متخصص آموزشی و پرورشی و ماندگاری آن‌ها در یک شهر، می تواند عامل بعدی در صعود شاخص‌های استانی باشد. بازنگری در شیوه‌نامه جذب نیروی انسانی و تاکید بر بومی گزینی هم چند صباحی‌ست آغاز شده است، چنان که در سنوات گذشته تلاش بسیاری از غیر بومی ها بر جذب در استان بود که متاسفانه با استفاده از قانون جوانی جمعیت، دست مدیران شهرستانی را در حنا گذاشتند.

نظام جمهوری اسلامی برای هر نیرو در حوزه آموزش و پرورش سال‌ها هزینه نموده و حال که بایستی ادای دین به کشور کنند؛ با تغییر دولت‌ها این تجارب گرانقدر به گوشه‌ای رانده می‌شوند. لازم است مدیران این نیروها را شناسایی و در اتاق فکر معاونت‌ها و مناطق به نحوی استفاده کنند.

۳ـ محتوای آموزشی

کرونا عامل پس رفت در شاخص‌های آموزشی استان شد، چرا که ما مانند استان‌های برخوردار نتوانستیم ظرفیت تکنولوژی آموزشی در بستر مجازی را به نحوی شایسته پای کار بیاوریم که البته این موضوع، عوامل متعددی داشت که عمده آن مشکلات اقتصادی گریبانگیر خانواده‌ها بود.

ضمن تاکید بر نظارت بیشتر بر آموزش ابتدایی و تغییر برخی الگوهای تدریس در این مقطع که در مجالی دیگر به تفصیل خواهم گفت؛ استحضار دارید خیلی از استان‌های نگاه آموزشی مخصوصا در حوزه متوسطه به کار دانش و فنی و حرفه ای با به عبارتی مهارت محور بوده که استان ما به این مقوله کمتر ورود کردند یا مدیریت‌ها نتوانستند ورود کنند که خوشبختانه شنیده شده در یک سال گذشته، مجوز مراکز شبانه روزی و علی الخصوص هنرستان‌های متعدد در حوزه های مختلف اعم از کشاورزی، صنعتی، فناوری و… اخذ شده است.

تبعا آموزش باید ترکیبی از علوم پایه و مهارت های فنی باشد تا دانش آموز بتواند در آینده در این استان فردی موثری باشد.

توجه ویژه به مقطع متوسطه با نگاه بر مهارت افزایی دانش آموز  با گذر از آموزش سنتی می‌تواند در برخی شاخص ها ما را ارتقا دهد.

۴ـ مشارکت مردمی

تاثیر خانواده در این شرایط کشور بیشترین نقش را در همراهی آموزش و پرورش دارد و مدارس هم خط مقدم این ارتباطند.

بر این اساس باید برنامه‌هایی برای آگاه سازی والدین طراحی کرد که در استان ما ویژه‌تر دیده شود، چرا که هنوز بی سوادی و کم سوادی و کم آگاهی برخی والدین ضربه مستقیم به آینده فرزندان خواهد زد.

استفاده از توان توانمندان در جذب اعتبارات، صرفا به ساخت و تجهیز کلاس ختم نمی‌شود، پیشنهاد می شود از توان خیرین اندیشه ساز در کلاس‌های تقویتی و فوق برنامه نیز استفاده کنیم، طرحی که سال‌هاست در استان یزد علی الخصوص در متوسطه دوم و ماقبل کنکور اجرا می شود.

استفاده از ظرفیت تشکل‌ها و نهادهای غیردولتی و علی الخصوص استفاده از اعتبارات بخش مسئولیت‌های اجتماعی معادن و کارخانجات معتبر استان می‌تواند ما را در حوزه سخت افزاری و نرم افزاری آموزشی کمک نماید. در این زمینه بر توان اجتماعی و روابط عمومی مدیران مربوطه تاکید بیشتری می‌شود چرا که جذب این اعتبارات در سایه تعامل قوی صورت خواهد گرفت.

توجه به اصل تشویق و ارتقا کارکنان صف و ستاد و در اولویت قرار دادن آموزش‌های کارکنان اداری آموزشی که خود عامل اصلی ارتقا در شاخص‌های اداری و آموزشی و پرورشی است، باید در اولویت قرار گیرد. امیدوارم مدیران سالم و پاک دست استان با  نگاه دلسوزانه و صادقانه، تلاش مضاعف را سرلوحه کار قرار دهند، چرا که آموزش پرورش با شعار و تبلیغات رشد نخواهد کرد؛ ارتقا آن مستلزم تلاش مضاعف مدیران علمی، جهادی و عمل گرا و باتجربه خواهد بود، هر چند در سالی که گذشت آموزش و پرورش استان نشان داد در عمل‌گرایی پیشرو بوده است.